بالابر برج توربین بادی: طناب فولادی یا رک و دنده؟

آسانسور خدماتی درون برج توربین بادی

بالا رفتن از نردبان برج صد متری چندین بار در روز، مشکلی برای ایمنی و بهره‌وری است. آسانسورهای خدماتی این مشکل را با استفاده از طناب فولادی یا دنده‌ریل حل می‌کنند.

دو روش برای بالا رفتن از برج

آسانسورهای خدماتی محرک طنابی، کابین را از طریق طناب فولادی که در بالای برج ثابت شده است، آویزان می‌کنند؛ در این سیستم یک جک کششی روی کابین نصب شده و طناب ایمنی جداگانه‌ای نیز وجود دارد. آسانسورهای دنده‌ریلی روی ریل هدایت‌کننده‌ای که به برج متصل است، حرکت می‌کنند و دنده‌ای در امتداد این ریل قرار دارد. یک پینیون محرک توسط موتور روی کابین، روی این دنده حرکت می‌کند و دستگاه ایمنی نیز با پینیون جداگانه‌ای همان دنده را درگیر می‌کند — همان روشی که در آسانسورهای ساختمانی به کار می‌رود.

کارکرد مورد انتظار از بخش دندانه‌دار

· فاصلهٔ دندانه‌ها باید در سراسر ارتفاع برج و در محل اتصال بخش‌ها پیوسته باشد.

· مقاومت در برابر سایش برای سفرهای کوتاه و مکرر در دوره‌های نگهداری.

· محافظت در برابر خوردگی ناشی از رطوبتِ مُبرّد درون برج و هوای شور در مناطق دریایی.

· قابلیت ردیابی: سوابق مواد و عملیات حرارتی برای اجزای مرتبط با ایمنی.

استانداردها

طراحی آسانسور، دستگاه‌های ایمنی و صدور گواهینامه مسئولیت سازندهٔ آسانسور است. در آمریکای شمالی، آسانسورهایی که به‌صورت دائمی در برج‌های توربین‌های بادی نصب می‌شوند، تحت استاندارد ASME A17.8 / CSA B44.8 قرار دارند؛ و در پروژه‌های اروپایی، الزامات مربوط به ماشین‌آلات و آسانسورها اعمال می‌شود. تأمین‌کنندگان اجزا، بخش‌های دندانه‌دار و چرخ‌دنده‌ها را مطابق نقشه‌ها و مشخصات سازندهٔ آسانسور تولید می‌کنند.

دنده‌های رانندگی و ایمنی روی ریل چرخ‌دنده‌ی برجی

خلاصه

بالابر برجی نوعی بالابر عمودی درون لوله‌ای باریک و مرطوب است. چرخ‌دنده‌های آن نیازمند کنترل اتصالات با کیفیت بالابر و همچنین محافظت جدی در برابر خوردگی هستند.

برای ارسال نقشه‌ها، نمونه‌ها یا پیش‌فاکتور، مشخصات و تعداد دنده‌ریل، دنده‌چرخ یا چرخ‌دنده خود را به ما بفرستید.